Δίχτυ Αν(τ)οχής
Κάθε τι γύρω μου, όσο δυνατό κι αν είναι κρύβει μια εύθραυστη καρδιά.
Κάθε τι στη ρίζα του, εκτός από δύναμη κρύβει και ευαισθησία.
Εσύ… πόσα χτυπήματα μπορείς να αντέξεις;
Πόσο μπορείς να σκύψεις το κεφάλι;
Για πόσο μπορείς να δέχεσαι;
Για πόσο δεν θα μιλάς;
Πόσο αντέχει το δίχτυ της αντοχής σου; Είναι ίδιο με αυτό της ανοχής σου; Γιατί όταν οι γύρω σου σε βλέπουν μόνο να δέχεσαι τα χτυπήματα, μοναχά να σκύβεις το κεφάλι και να προχωράς, εκείνοι ρίχνουν κι άλλο.
Ως που αντέχεις; Ξεσπάς;
Σε ποιον; Στη μάνα σου; Στον άντρα σου; Στη γυναίκα σου; Στο παιδί σου; Σε ποιον;
Ποιος είναι αυτός που γίνεται μονίμως το μαξιλάρι σου, που θα δεχτεί όλα σου τα ξεσπάσματα;
Αναρωτήθηκες ποτέ αν αξίζει τον κόπο να πληγώνεις τους ανθρώπους που σε αγαπάνε, επειδή απλά δεν θέλησες να δέσεις αυτό το αόρατο δίχτυ των αντοχών σου λίγο πιο ψηλά;
Μήπως πρέπει να βάλεις και το ΟΧΙ στη ζωή σου; Μήπως πρέπει να αρχίσεις να το λες όπου χρειάζεται; Σκέψου… αν λες πάντα ΝΑΙ, δεν σε θεωρούν καλό, σε θεωρούν απλά κορόιδο!
